ลูกอยากบอกลูกหลานยายทุกคนทั่วโลกว่า พวกเราโชคดีมากๆที่ได้ทำบุญกฐินกับคุณยายอาจารย์ เพราะเป็นบุญใหญ่สุดๆ
ส่วนตัวผมเองนั้นเป็นช่างไม้มีความสามารถด้านแกะสลัก ภรรยาผมจึงได้หาบุญพิเศษในพิธีบูชาข้าวพระ ให้ผมแกะสลักแตงโมเป็นรูปอาคาร 100 ปี เพื่อบูชาธรรมคุณยายในวันอาทิตย์ต้นเดือนที่ผ่านมา ผมจึงทำด้วยความอยากจะตอกย้ำตัวเองว่า สักวันหนึ่ง ผมและครอบครัวจะต้องมีส่วนในการสร้างอาคารหลังนี้ให้สำเร็จเป็นอัศจรรย์
ลูกบอกกับตัวเองทันทีว่า เราต้องทำให้ตัวเองมีบุญมากที่สุดเดี๋ยวนี้ จะมารอให้ป่วยสาหัสเป็นแบบคุณแม่แล้วค่อยทำบุญมันไม่ทันการณ์
แล้วอานุภาพความแรงและความศักดิ์สิทธิ์ ของบุญกฐินคุณยายอาจารย์ก็เกิดขึ้นให้ลูกเห็นจะๆ
วันนี้ใจของคู่ล่าสามารถอยู่กับความนิ่งได้นาน ไม่มีความคิดวุ่นๆวิ่งไปมาอย่างครั้งก่อน ครั้งใดที่รู้สึกตึงหรือใกล้จะหลับ คูล่าจะใช้วิธีหายใจเข้าออกลึกๆทุกครั้ง แล้วพระจันทร์ในความมืดก็ได้อันตรธานเปลี่ยนไปเป็นคริสตัล หรือดวงแก้ว คูล่าเขียนในบันทึกว่า “ฉันมีความสุขมาก เป็นประสบการณ์ที่น่าอัศจรรย์”
เมื่อวันอาทิตย์ที่ 19 กันยายน พ.ศ.2553 กัลยาณมิตรประนอม โยธี ได้เปิดบ้านกัลยาณมิตรจัดปฏิบัติธรรม ปรารภเหตุวันคล้ายวันเกิดบุตรสาวน้องลิซ่า
เหมือนที่หลวงพ่อสอนว่า การปฏิเสธบุญ คือ การปฏิเสธความรวย ทำให้ลูกบอกกับตัวเองใหม่ว่า ต่อไปเราจะต้องไม่ปฏิเสธบุญทุกอย่าง
ตัวลูกเองนั้นไม่มีอะไรที่เก่งเป็นพิเศษเลย ที่ลูกมีทุกอย่างได้ในวันนี้ เป็นเพราะบุญล้วนๆค่ะ
